Babe 2-Pig in the City (1998) 23.976 fps OCR runtime 01:35:43
สุนัขเลี้ยงแกะ ที่เก่งที่สุดในทั่วหล้า คือหมูตัวหนึ่ง
ผู้ชนะเลิศ สุนัขเลี้ยงแกะระดับชาติ เอ.เอช.ฮ็อกเก็ทท์ และ "หมู"
อันตรายอย่างแรก ของวีรบุรุษที่กลับมา ก็คือชื่อเสียงของมัน
การยกย่องสรรเสริญ ทำให้มันมึนได้เลยทีเดียว
คนที่เคยมองข้ามมัน คิดว่ามันเป็นแค่หมูอบรสแย่
ตอนนี้ร่ำร้อง จะขออยู่ใกล้มัน
คุณครับ
ดูสิครับ คุณ ดูสิครับ บนฟ้านั่น
แฮม
แชมป์
ขอโทษครับ คุณฮ็อกเก็ทท์
คุณฮ็อกเก็ทท์ครับ หมูของคุณ..
คุณช่วยอุ้มหมู ให้สื่อได้ถ่ายรูปได้มั้ยครับ
มองทางนี้หน่อยครับ
ยื่นหมูให้เราดูหน่อย ยื่นหมูให้เราดูหน่อย
เรื่องของชาวนา กับหมูที่ไม่ธรรมดาของเขา
กลายเป็นที่รู้จักกันดี แม้แต่ในดินแดนที่ห่างไกล
มีบัตรเชิญจากงานออกร้าน ทั่วทุกทิศ
เพื่อแสดงวิธีการต้อนแกะ
และแน่นอน เพื่อเข้าเฝ้าพระราชินี
แต่อาร์เธอร์ ฮ็อกเก็ทท์เป็นคนเงียบๆ
เขามีความสุขที่สุด เมื่อได้ทำงานอยู่ในฟาร์มของเขา
ดังนั้นเช้าวันหนึ่ง ที่เขาวางแผน จะซ่อมปั๊มน้ำ
และด้วยเหตุผลบางอย่าง เบ๊บคิดว่า มันจะช่วยเขาได้
แต่โชคชะตาก็เล่นตลกจนได้ ท่านที่รัก
และเจ้าหมูกำลังจะได้เรียนรู้ความหมาย ของคำที่แสนโหดร้าย 2 คำแห่งความเสียใจ
"ถ้าเพียงแต่"
ถ้าเพียงแต่มันจะไม่ประมาท
ถ้าเพียงแต่น้ำหนักของหมูและปั๊มน้ำ จะไม่หนักกว่า น้ำหนักของชาวนา
ถ้าเพียงแต่ชาวนา จะไม่ติดอยู่กับแท่น ตอนที่เลื่อนขึ้นมาข้างบน
หรือกระแทกนิ้วตัวเอง ตอนที่ขึ้นมาจนสุด
ถ้าเพียงแต่ปั๊มน้ำ จะไม่ตกลงไปที่ก้นบ่อ
และถ้าเพียงแต่ ชาวนาผู้น่าสงสารจะคิด
จับเชือก ไว้ให้มั่น
เจ้านาย
ไม่เคยมีเวลาใด ในชีวิตสั้นๆ ของมัน
ที่เจ้าหมูอยากให้มนุษย์ เข้าใจคำพูดของมัน มากไปกว่านี้
ถ้าเพียงแต่มันจะพูดว่า "ผมขอโทษ เจ้านาย" ได้
ขอโทษครับ เจ้านาย
ตั้งแต่ก่อนเกิดเรื่องโชคร้าย ขึ้นกับอาร์เธอร์ คุณนายฮ็อกเก็ทท์ก็ยุ่งตลอดเวลาอยู่แล้ว
เธอทำโน่นทำนี่ ทำขนม บรรจุอาหารใส่ขวด และดองอาหาร
แต่ตอนนี้ เมื่อต้องดูแลสามีที่ป่วย และดูแลค่าใช้จ่ายต่างๆ
เธอพบว่า ชีวิตมันลำบากกว่า ที่เธอคาดคิดไว้มาก
ไม่นาน ชาย 2 คนก็ปรากฏตัวขึ้น
ชายในชุดสูท
ชายหน้าซีด และมีดวงตาที่ไร้วีญญาณ
ชายประเภทนี้มาจาก สถานที่เดียวเท่านั้น ธนาคาร
อาร์เธอร์
มันอยู่ไหน
เจอแล้ว
"ถึง คุณอาร์เธอร์ ฮ็อกเก็ทท์
งานออกร้านประจำรัฐ ที่เก่าแก่ที่สุด
"เชิญหมูของคุณ มาปรากฏตัวเป็นแขก
"แสดงการต้อนแกะ
"ตั๋วเครื่องบินฟรี ที่พัก และค่าปรากฏตัวอย่างงาม"
อาร์เธอร์ อาร์เธอร์ ค่าปรากฏตัวอย่างงาม
ดูสิ เห็นมั้ย
หมู
หมู หมู หมู หมู หมู
เร็วเข้า เธอถูกเรียกแล้ว
- หมู - เขาไม่อยู่ที่นี่
เบ๊บ
เบ๊บไม่อยู่ที่นี่
นายแก้ไขสิ่งที่เกิดขึ้นแล้วไม่ได้ เจ้าหนู แต่นายทำความดีชดเชยได้
เบ๊บ เจ้านายกำลังจะเสียฟาร์มไป
- เราทุกคนจะถูกส่ง ไปอยู่ที่อื่น - และเราไม่รู้ว่า จะได้ไปอยู่ที่ไหน
มนุษย์ไม่ได้ใจดีกับสัตว์เหมือนเจ้านายเราทุกคน
- แต่ผมจะทำอะไรได้ - ไม่ได้สักอย่าง
นายเป็นหมูเลี้ยงแกะ เป็นแชมป์เชียวนะ
เป็นไปได้อย่างยิ่งว่าพวกเขา จะอยากให้นายต้อนแกะ
นายจะไปไหนไม่ได้ เขาจะไปไหนไม่ได้ เขาเป็นหมูนำโชคของฉัน
หมู
อาร์เธอร์ คุณเรียกเจ้าตัวปัญหานั่นซิ
หมู มานี่
งั้นผมคงต้องไปแล้วล่ะ
เธอจะไม่ต้องอยู่คนเดียวหรอก เธอจะไปกับภรรยาของเจ้านาย
แน่ล่ะสิ ภรรยาเจ้านาย เหมือนอยู่กับฆาตกรต่อเนื่องไม่มีผิด
อย่าฟังสัญชาตญาณ ความกลัวของนาย
- อยากฉี่ก่อนไปมั้ย - ไม่ฮะ ขอบคุณ
มานี่มา เจ้าหมู
แต่ฉันต้องการหมูตัวนี้ มันเป็นหมูนำโชคของฉัน หมูโชคดี
ไม่มีเขา ฉันต้องตายแน่
จบชีวิต ปราศจากชีวิต สูญพันธุ์ เป็ดมรณะ
เข้าไป
ฟลาย คุณไปกับผมได้มั้ย
ฉันก็อยากนะ แต่พวกเขาต้องการเธอเท่านั้น
- ขอร้องล่ะฮะ - หยุดนะ เธอเป็นหมูที่กล้าหาญ
เบ๊บ บ่อยครั้งที่ในโลกที่ไม่แน่นอนนี้
โชคเข้าข้างคนกล้า
ข้าวต้มข้าวโอ๊ตตอนเช้า ไม่ใส่น้ำตาล ใส่เกลือนิดหน่อยพอ
น้ำชา ไม่ใส่นมแค่มะนาว
โอเค ฉันว่าหมดแล้วล่ะ
เอาล่ะ ฉันไปล่ะ
เอสเม่
ไม่ต้องห่วงนะ อาร์เธอร์ ฉันจะไม่ให้มีอะไร เกิดขึ้นกับหมูของคุณ
อาร์เธอร์
ด้วยเหตุนี้ ท่านที่รัก
เจ้าหมูกับภรรยาของชาวนา ก็ได้ผจญภัยไปสู่โลก ที่กว้างใหญ่กว่า
ฟาร์มและทรัพย์สิน ผู้รับจำนองบอกขาย
สิ่งที่ตามมาคือผลลัพธ์ ของการผจญภัยที่เคราะห์ร้าย ของพวกเขา
และเรื่องที่หัวใจ ที่มั่นคงและแสนดี สามารถเยียวยา โลกที่ร้ายกาจนี้ได้อย่างไร
รักษาฟาร์มให้ได้ เบ๊บ รักษาฟาร์มให้ได้
ไปซะ.. นี่ไม่ใช่ฟาร์ม
- ขอโทษนะ เพื่อน - ว่าไง
นายเห็นเจ้านั่นมั้ย เจ้าตัวอ้วนๆ ไม่มีขน ที่บินได้น่ะ
- รู้มั้ย ว่ามันมุ่งหน้าไปทางไหน - ตามเรามา
เยี่ยม ตามพวกเขาไป
ขอโทษนะฮะ
- ขอโทษนะฮะ ผมสงสัยว่า.. - ฟังนะเพื่อน ฉันไม่ว่าง
- ผมหลงทางกับมนุษย์ของผม - นี่ นี่ ฉันทำงานอยู่นะ
นายเป็นลูกหมา ที่หน้าตาประหลาดจริงๆ
ผมไม่ใช่ลูกหมา ผมเป็นหมูเลี้ยงแกะ
มนุษย์ของผมไปแล้ว ผมหิว และผมต้องรักษาฟาร์มไว้ให้ได้
ใช่ ใช่ เป็นเรื่องเศร้าจริงๆ แต่นายเห็นแถวสิ่งของ ยาวเหยียดนั่นมั้ย
- เห็นที่กองๆ อยู่โน่นมั้ย - ฮะ
ฉันต้องดมพวกมันทุกชิ้น ฉันเป็นสุนัขดมกลิ่น
สุนัขดมกลิ่นที่ได้รับการรับรอง จาก 3 แห่ง ความสามารถครบถ้วน
ทั้งหมเดอยู่ที่จมูก เครื่องมือในการดมกลิ่น
จมูกแบบนาย ก็เป็นนักดมกลิ่นได้
ขอบคุณครับที่ชม แต่..
อย่าขัดจังหวะฉันตอนนี้ ฉันกำลังพูดถึงตอนสำคัญ
เมื่อนายได้กลิ่นที่ถูกต้อง รู้มั้ยว่าเกิดอะไรขึ้น รู้มั้ย
นายกระโดดขึ้นลง แล้วก็ส่งเสียงเอะอะ นั่นแหละ สิ่งที่เกิดขึ้น
- นายน่าจะได้เห็น พวกมนุษย์วิ่งมา - เหรอฮะ วิ่งมาทำไมฮะ
ไม่รู้สิ แต่มันต้องสำคัญมากแน่ ฉันได้รางวัลชิ้นโต
- รางวัลเหรอฮะ - ใช่สิ ยอดปรารถนาของฉัน ดูนะ
รปภ.มาที่ชั้นล่าง
เราเจอของแล้ว
เธออาจเป็นแม่ของฉันก็ได้
น่ากลัวนะ ว่ามั้ย
เอสเม่ คอร์ดิเลีย ฮ็อกเก็ทท์ใช่มั้ยครับ
ขอบคุณสวรรค์ หมูของฉันยังมาไม่ถึง
ฉันเหลือเวลาอีกแค่ 15 นาที เพื่อขึ้นเครื่อง เอฟเอฟ-115
ฉันต้องไปขึ้นเครื่อง ที่อีกอาคารนึงด้วย
แต่ฉันไปไม่ได้ ถ้าไม่มีหมูของฉัน
- คุณผู้หญิงครับ หมูของคุณอยู่กับเรา - งั้นรีบไปกันเถอะ
ถ้าเราขึ้นเครื่อง เอฟเอฟ-115 ไม่ทัน ก็ขึ้นรถเที่ยว 4 โมง 15 ไม่ทัน
และถ้าเราขึ้นรถ เที่ยว 4 โมง 15 ไม่ทัน เราจะไปถึงงาน ไม่ทันเวลา
เป็นงานออกร้านประจำรัฐ ที่เก่าแก่ที่สุด พวกเขาว่ากัน
และวันนี้ ก็เป็นวันสุดท้าย
มันจะจบลง และเราจะไม่ได้ค่าจ้างปรากฏตัว
ถ้าเราไม่ได้ค่าจ้างปรากฏตัว
ธนาคารต้องไม่รับข้อแก้ตัว "ฉันขอโทษ ฉันขึ้นเครื่องไม่ทัน" แน่
แล้วก็ถึงจุดจบของฟาร์มเรา ลาก่อน ฟาร์ม
อาร์เธอร์ผู้น่าสงสาร
ต้องเสียใจที่สุดแน่
เอสเม่ คอร์ดิเลีย ฮ็อกเก็ทท์ เรามีเหตุผลที่เชื่อว่า
คุณอาจมีของผิดกฎหมาย ติดตัวมาด้วย
ในฐานะที่ผม เป็นเจ้าหน้าที่ ของกรมปราบปรามยาเสพติด
ผมมีอำนาจตามกฎหมาย ให้จัดการตามกระบวนการ
กรุณาก้าวเข้ามาในคอกนี้ และถอดเสื้อผ้าออกค่ะ
อะไรนะ
สนู๊ป
แน่นอนว่า มันได้รับการพิสูจน์ โดยปราศจากข้อสงสัย
ว่าเอสเม่ คอร์ดิเลีย ฮ็อกเก็ทท์ ไม่ใช่ผู้กระทำผิด
แต่น่าเศร้า ที่พวกเขา ต้องพลาดเที่ยวบินต่อที่สำคัญ
และยิ่งแย่ไปกว่านั้น
พวกเขาต้องรอ อยู่อีกหลายวัน กว่าจะมีเที่ยวบินต่อไปกลับบ้าน
พวกเขาเดินทางต่อไม่ได้ เดินทางกลับก็ไม่ได้
พวกเขากำลังลำบาก
รายชื่อโรงแรม
คุณไม่อนุญาตให้สัตว์เลี้ยง เข้าไปเหรอคะ
แต่มันเป็นแค่หมูตัวเล็กๆ
จริงๆ แล้ว เหมือนสุนัขมากกว่า
แต่มันเหมือนมนุษย์เลยนะ
ไปซะ คุณผู้หญิง
นี่ไม่ใช่ฟาร์มนะ
ขอโทษนะครับ
โรงแเรมแฟลียแลนด์ส ห่างออกไป 2-3 ช่วงตึก ทางทิศใต้
ที่นั่นจะต้อนรับคุณ
เอสเม่ ฮ็อกเก็ทท์ มองหน้าคนแปลกหน้า อย่างตั้งใจ
ขอบคุณค่ะ
และสงสัยว่า อะไรที่เป็นสาเหตุ ให้เขามีน้ำใจช่วยเหลือ
โรงแรม
คุณคิดว่ามัน จะเป็นสถานที่แบบไหนล่ะ
ฉันต้องการห้อง 1 ห้อง สำหรับตัวฉัน และลูกหมูตัวเล็กนี่ค่ะ
คุณประสาทหรือเปล่า สัตว์ในโรงแรมเนี่ยนะ
- อะไรทำให้คุณคิดว่าเรารับสัตว์ - แต่ฉัน..
คุณคิดว่าเรา เป็นสถานที่ประเภทไหนกัน มันไม่ใช่อย่างที่คุณคิด
ฉันรู้เรื่องกฎและระเบียบของเมืองหรือเปล่า แน่นอน
ฉันเป็นคนที่ไม่ทำตามกฎหมายหรือเปล่า ไม่มีทาง ฉันน่ะเคารพกฎหมายที่สุด
คุณมีปัญหาเรื่องการได้ยินหรือไง ไปซะ
ไม่มีห้องว่าง
- คุณจะอยู่นานแค่ไหน - 2 วัน
- ห้องใต้หลังคาใช้ได้มั้ยคะ - ฉันคิดว่าคุณ..
ให้เพื่อนบ้านเห็นน่ะ พวกใจร้ายที่ไร้หัวใจ
พวกเขาจะให้พวกสัตว์ที่น่าสงสาร ไปอยู่ที่ไหน
- มันไม่ทำเลอะเทอะในบ้านนะ - แน่นอน เหมือนคุณกับฉันเลยล่ะ
เรามีอาหารให้ด้วยหรือเปล่า ไม่มี
แต่มีร้านสะดวกซื้อมั้ย มีค่ะ ถัดไปทางทิศใต้ 2 ช่วงตึก
กฎที่สำคัญที่สุด ของที่นี่คืออะไร อย่าเปิดประตูหน้ารับใคร
ทำไม เพราะอาจเป็นเจ้าหน้าที่ตรวจการ
เดินระวังค่ะ
ถ้าคุณต้องการอะไร จะทำยังไง
เคาะประตูนี้ทางด้านซ้าย
ใครอยู่ในนี้ ฉันเอง
ห้องน้ำอยู่ไหน สุดโถงทางเดินนั่น
เรามีผ้าเช็ดตัวให้หรือเปล่า
นายเป็นสัตว์มีเขี้ยวหรือเปล่า หมาใช่มั้ย นายเป็นลูกหมาใช่มั้ย
เฟลียลิค กลับมานี่ เราไม่รู้ว่า มันมาจากไหนต่อไหน
- ใช่มั้ย อลัน - ถูกต้อง ไนเจล
- เหมือนแมว นายเป็นแมวเหรอ - ผมดูเหมือนแมวเหรอ
ฉันจะรู้ได้ไง ว่านายเหมือนมั้ย
ฉันสายตาสั้น มองอะไรแทบไม่เห็น
ถ้านายเป็นแมว นายต้องไปจากที่นี่ นั่นคือกฎ นี่
เจ้าเหมียว นายอยู่ที่นี่ไม่ได้ เข้าใจมั้ย
ห้ามแมวอยู่ที่นี่
โทรศัพท์อยู่ที่ไหน ในห้องโถง
โทรในพื้นที่ได้เท่านั้น
แล้วเจ้าหมูน้อย ต้องอยู่ที่ไหนตลอดเวลา
ในห้อง
แล้วเจ้าตัวน้อย ทำธุระได้ที่ไหน
ในกระบะอึของแมว
ใครเป็นคนเอามันไปเท
คุณมีคำถามอะไรมั้ย
ฉันจะโทรศัพท์ทางไกล ได้ที่ไหน
2 ช่วงตึก ทางทิศใต้
อยู่ที่นี่นะ เจ้าหมู
อยู่ที่นี่
เบ๊บมองออกไปข้างนอก ข้ามสถานที่ๆ กว้างใหญ่นี้
เต็มไปด้วยมนุษย์ และสิ่งมีชีวิตอื่นๆ
และสงสัยว่าเมื่อไหร่ มันจะได้เห็นแกะ ตัวแรกของมัน
แล้วความคิดนั้น ก็เกิดขึ้น
บางทีอาจไม่ใช่ การต้อนแกะ
อาจเป็นสิ่งอื่น ที่มันต้องทำ
ไม่ว่ามันจะเป็นอะไรก็ตาม
ในสถานที่นี้ ที่มีมุมมืดมากมาย และความเป็นไปได้ ที่ไม่จบสิ้น
เจ้าหมูรู้สึกแน่ใจว่า มันจะหาหนทาง ชดใช้ความผิดของมันได้
ให้ผมช่วยอะไรมั้ย
คุณทำอะไรน่ะ
ว่าไงนะ
นี่ เดี๋ยวก่อน
นั่นเป็นของภรรยาเจ้านายผม
นี่ กลับมานะ
รอก่อน
นี่ ช้าหน่อย ถ้านายไม่ใช่แมว ก็หยุดแล้วคุยกันก่อน
โทษทีนะ
เราไม่ค่อยได้ออกไปข้างนอกเท่าไหร่ เพราะไนเจลกับอลัน
พวกเขากลัว ประหม่านิดหน่อย
แล้วก็ฉัน เพราะสะโพกไม่ดี นี่ อย่าทำเป็นคนอื่นสิ
เปิดประตูหน่อยฮะ
เปิดประตูหน่อย
เธอมีปัญหาเหรอจ๊ะ
นั่นใครน่ะ ที่รัก
เป็นเจ้าตัวไร้ขน สีชมพูอมขาวน่ะ
ให้เขาเข้ามาสิ
ผมอยากได้กระเป๋าคืนครับ
นี่ เจ้าสีชมพู ดูเจ้าตัวเล็กนั่นสิ
นายอยากทำร้ายจิตใจเขาเหรอ
แต่มันไม่ใช่ของเขา
ที่ฉันรู้คือสิ่งที่ฉันเห็น
ทักเข้ามาพร้อมกับกระเป๋า แค่ทำงานของเขา เก็บข้าวของใครๆ
แล้วนายก็พรวดเข้ามาในนี้ "กล่าวหา" คนอื่น แล้วก็ "เรียกร้อง" นู่นนี่
ฉันไม่เห็นนายพร้อมกระเป๋า
จะมาว่านาย เป็นเจ้าของมันได้ยังไง
ผมจะไม่ไปจากที่นี่ ถ้าไม่ได้กระเป๋า
ฉันไม่คิดว่า พี่ชายคนโตของฉัน บ็อบ โบบาลูบ้า หรือกล้วยยักษ์
จะอธิบายจบแล้ว ว่าที่นี่มีกฎว่ายังไง
ผมขอเตือนไว้ก่อน ผมอาจจะตัวเล็ก แต่ผมดุไม่เบา เวลาที่ผมโกรธ
มีอะไรเกิดขึ้นที่นี่
เรากำลังต่อรองกับเจ้าไร้ขน สีชมพูนี่อยู่
เขามาจากถิ่นอื่นค่ะ
อาจเป็นมนุษย์ต่างดาวก็ได้
เจ้าพวกปัญญาอ่อนน้ำลายยืด
นี่คือสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม ที่กินทั้งพืช และสัตว์ ที่อยู่ในประเภท อันกูลาต้า
เป็นสายพันธุ์เล็กๆ ที่ไม่มีจุดประสงค์อื่น
นอกจากถูกกินโดยมนุษย์
เจ้าสัตว์ชั้นต่ำ ไร้มือ ชอบอยู่ในปลักโคลน หน้าตาน่าเกลียดนี่
คือหมู
ขอบอกให้รู้ไว้นะ
ผมเป็นหมูเลี้ยงแกะ และผมถูกส่งมาให้รักษาฟาร์ม
พอคิดแล้ว ผมควรจะรักษาฟาร์มอยู่ตอนนี้
ถ้าคุณพูดอะไรดีๆ ไม่เป็น ก็อย่าพูดเลยดีกว่า
เจ้าอาหารกลางวันสีชมพูนี่ จะทำตามที่ ฟ้าลิขิตไว้ ในการเป็นอาหารที่ให้คุณค่ามั้ย
เราจะได้เห็นกัน
ผมรู้สึกอืดอัดมาก กับการพูดคุยนี่
ผมต้องการกระเป๋าของผมคืน อย่าขวางทางผม
ลุงฟักลี่
- ปล่อยผมออกไป - ลุงฟักลี่
มีขโมยข้างบน น่าเชื่อมั้ยคะ
เอสเม่ ฮ็อกเก็ทท์ นี่คือฟักลี่ ฟลูม
ลุงฟักลี่ เอสเม่ ฮ็อกเก็ทท์ค่ะ
- เราน่าจะโทรแจ้งตำรวจนะ - ไม่ ไม่ เรียกตำรวจไม่ได้
ห้ามมีเจ้าหน้าที่ พระเจ้า ไม่งั้นที่นี่ ต้องโดนปิดแน่
คุณเข้าใจแน่
แย่จัง ฉันเพิ่งโทรบอกอาร์เธอร์ว่า อย่างน้อยหมูของเขาก็ปลอดภัย
- ตอนนี้ นอกจากเรื่องอื่นๆ.. - นั่นมนุษย์ของผม เปิด..
- จำได้มั้ย เราเจอเสื้อผ้าคุณแล้ว - ฉันไม่สนใจเสื้อผ้า
แต่เจ้าหมู.. เจ้าหมู ฉันจะกลับบ้าน โดยไม่มีมันไม่ได้
คุณเข้าใจมั้ย
ประมาณ 5 นาทีก่อน
มีบางอย่างที่ดูเหมือนหมู ออกจากสถานที่นี้ไป
มันไปทางไหน ทางซ้ายตามถนนคาแนล จากนั้นก็ไปทางชายหาด
โอเค ขอบคุณ
- นั่นอะไรน่ะ - สวยจัง
สวยที่สุด
ทฤษฎียุ่งเหยิง
หมู
มานี่มา หมู หมู หมู
หมู
ออกมานี่ หมู หมู หมู เจ้าหมูน้อย
คุณเรียกใครว่าหมู คุณผู้หญิง
ไม่ใช่คุณ หมูตัวอื่นน่ะ
สามีฉันเป็นหมู
มีอะไรอยู่ในกระเป๋า
เอามานี่
อะไรกันเนี่ย
อาหารค่ำพร้อมแชมเปญ
อาหารพิเศษประจำบ้าน
ตระกูลฟลูมผู้ยอดเยี่ยม และเหล่าลิงแสนฉลาดของพวกเขา
ธุรกิจการแสดง อาจไม่ใช่อาชีพที่ทรงเกียรติ
แฮม เสียงหัวเราะและปรบมือ
เหมือนการต้อนแกะ แต่เจ้าหมูยินยอมถูกล้อเลียน
ถ้ามันจะช่วยให้ฮ็อกเก็ทท์ฮอลโลว์ กลับมาดีเหมือนเก่า
ดิบเกินไป
และพวกสัตว์บอกมันว่า ถ้าทุกอย่างไปได้ดี มันจะมีรางวัลใหญ่
นี่ เมื่อไหร่ผมจะได้เงิน
ฉากลา
ผมต้องไปแล้วครับ
ผมจะเอารางวัลได้ยังไงครับ
ฉันบอกนายแล้ว รออยู่ใต้โต๊ะ
ได้ฮะ
เอามือคุณออกไปนะ
นี่เป็นการเข้าใจผิด ฉันเป็นยายนะ
ใครก็ได้ช่วยที โทรหาชาวนาชื่อฮ็อกเก็ทท์
เอาล่ะ เรื่องงี่เง่าจบลงแล้ว ไปได้แล้ว
ช่วยด้วย ช่วยด้วย
หมูเริ่มฉลาด
บอกผมหน่อย
ไม่มีรางวัลใช่มั้ย
เคยมีรางวัลหรือเปล่า
เจ้าตัวน้อยสีชมพู นี่คือเมืองใหญ่
อย่างที่บ๊อบพูดอยู่ตลอด.. คุณว่าไงนะ บ๊อบ
มันเป็นภาพมายา มันมีแต่ปัญหา สำหรับพวกที่ไม่ได้เรื่อง
ไม่ใช่ ไม่ใช่อันนั้น
เรื่องที่คุณบอกว่า ไม่มีเมื่อวาน ไม่มีพรุ่งนี้
ทั้งหมดที่เรามี คือปัจจุบัน
อดีตผ่านไปแล้ว ส่วนเรื่องอนาคต..
ใช่ ไม่มีการรับประกัน เจ้าพายหมูน้อย
มันเป็นโลกที่โหดร้าย และไม่มีความรักความเมตตา ให้ใครหรอก
เราต้องดูแลตัวเอง
- เข้าใจที่ฉันพูดมั้ย - ผมไม่ใช่พายหมู
จะว่าไงก็ตามใจ พายน้อย
ผมไม่ใช่พายแบบไหนทั้งสิ้น ผมเป็นแค่หมูตัวนึง ที่กำลังปฏิบัติภารกิจอยู่
มันลำบาก เมื่อเราเป็นหมู อยู่ในเมืองใหญ่เพียงลำพัง
มันทำให้เรารู้สึกว่างเปล่า
แล้วเราจะหันหน้า ไปหาใคร
ภรรยาของเจ้านาย อยู่ที่ไหน
มันคิดว่า ถ้ามันจำฟลายกับเร็กซ์ และคำสอนของพวกเขาได้ ก็คงจะดี
มันพยายามนึกอย่างหนัก
แต่ก็แทบจำหน้า เจ้านายที่รักไม่ได้
ภาพฟาร์มกำลังจางหายไป
มันกลายเป็นแค่ความฝัน ที่ปลอบประโลมใจ
และเสียงสะท้อน
เราโอเคหรือเปล่า เธโลเนียส
เธโลเนียส
ฉันปลุกเขาตื่นไม่ตื่น ฉันพยายามแล้ว
แต่เขาไม่ยอมตื่น
เขาจะกลับมา
คุณฟักลี่กลับมาเสมอ
เธโลเนียส
ไม่เป็นไร ปล่อยเขาไปเถอะ
ดูซิ
รอเดี๋ยว
ดูดีนะ
ปล่อยฉันตรงนี้แหละ.. ตรงนี้ก็ได้
ขอบใจที่ให้โดยสารมาด้วยนะเพื่อน
ฉันแค่อยากให้นาย ผ่าตัดปีกของนาย
ใช่ ฉันรู้
บินระยะไกลไม่ได้
แถมต้องเป็นทุกข์ กับเรื่องเศร้าของครอบครัว
พระเจ้า
ไม่ต้องห่วงน่า แล้วเจอกัน
ลาก่อน เป็ดผู้มีคุณธรรม
โอเค นายพร้อมจะลงจอดแล้ว
เอาล่ะ หุบปีก
เยี่ยม
นี่
เมโทรโพลิส สมาคมยิงปืน
หมู
หัวใจที่แสนดีเหลือเกิน
ตกกลางคืน ความกังวลทั้งหมดของเบ๊บ
เสียงที่รบกวนสมาธิเขาทั้งหมด ถูกกลบด้วยเสียงร้องครวญคราง ไม่หยุดหย่อน
อาหาร
ความจริงคือ ท้องของเบ๊บ กำลังส่งเสียงโครกคราก
มันเริ่มเชื่อว่า ท้องกำลังคุยกับมัน
อาหาร
มีใครมีอาหารมั้ย
มีใครมั้ย
นี่ หมา มีอะไรที่กินได้มั้ย ของว่างอะไรก็ได้
มี เรามีพรมผืนหนึ่งตรงนี้ พร้อมกับรอยเปื้อนสปาเก็ตตี้
แต่เราเอาแต่เลียพรมไม่ได้ ใช่มั้ย อลัน
ไม่ได้หรอก ไนเจล
นี่ แมว แมว
แล้วพวกนายล่ะ
ไม่ ไม่ ไม่ ไม่มีอาหาร ไม่มีอาหาร
ไม่มีอาหาร ไม่มีอาหาร เราไม่มีอาหาร
ถ้างั้น ฉันคงต้องจัดการอะไรสักอย่างแล้ว
ฉันรู้ว่าที่ไหน มีอาหารเต็มไปหมด
เราจะออกไปข้างนอก โดยที่ไม่มีมนุษย์ไปด้วยเหรอ
อาจเป็นอันตรายได้ ในแบบที่ถึงตายด้วย
เราจะอยู่ในเงามืด ที่รัก ไม่เป็นไรหรอก
กิน
รอก่อน รอเดี๋ยว
อาหารอยู่ไหน ผมต้องกิน
นี่ เบาเสียงลงหน่อย
ให้ผมทำอะไรก็ได้ อะไรก็ได้จริงๆ
เป็นหมูไปเถอะ
นายจะทำอะไรได้ นายไม่มีมือด้วยซ้า
ผมทำอะไรได้เหรอ เยอะแยะ
ใช่สิ
แกะ ผมต้อนแกะได้
กลับบ้านไปซะ หนูน้อย เธอกำลังทำให้ตัวเองขายหน้า
รอเดี๋ยว
ผมว่าผมอาจมีแกะให้เขาต้อนก็ได้
- คุณมีเหรอ - ผมจะให้ดู
ขออีกนิดนะ
ตรงนี้ ด้านหลัง ฟู้ด-โอ-ราม่า
เป็นที่ๆ พวกเขาเก็บแกะไว้
ฉันจะเปิดประตูนี่
โอม จงเปิด
ระวังสุนัขดุ
พวกมันอยู่ในนั้น
พันธุ์บอร์เดอร์เลซเตอร์ หรือสก็อตทิชแบล็คเฟซ
พิทบุลและโดเบอร์แมนพินเชอร์ เป็นพันธุ์ที่หายากมาก
คุณอยากให้ผม ต้อนพวกมันไปทางไหน
แล้วแต่นาย ทำให้พวกมันยุ่ง จนกว่าเราจะได้ของที่จำเป็น
โอเค ได้เลย
หวัดดี
มีใครอยู่มั้ย
มีใครมั้ย
นายต้องไม่เข้าใจ โลกแห่งความจริงแน่ๆ
นอกจากนาย อยากฆ่าตัวตาย
ผมแค่มองหาแกะ
ฉันเตือนนายแล้วนะ
บา แรม ยู
แด่เผ่าพันธุ์ แด่ขนแกะ แด่พวกพ้องที่ซื่อสัตย์
บา แรม ยู
ลงมาทางนี้ ที่รัก ระวังตัวด้วย
ฉันจะไปดักหน้ามัน
ขอผมเข้าไปหน่อย
ขอร้องล่ะ ใครก็ได้
ขอผมแข้าไปหน่อย
เปิดประตู
ที่รัก อย่าคิดมากน่า
ฉันไม่ได้เพ้อเจ้อไปเอง มีบางอย่างเกิดขึ้นที่นั่น
ฮอร์เทนส์ คุณจะพลาดทำนองนะ
ฮอร์เทนส์
ฉันจะไล่หางตัวเอง
บางอย่างโผล่ขึ้น จากความหวาดกลัว
ภาพวูบวาบ เศษเสี้ยวต่างๆ ของชีวิตที่แสนสั้น
เหตุการณ์ที่ไม่คาดฝัน ที่ทำให้มัน ต้องเจอกับเรื่องนี้
ช่วงเวลาที่มันถูกกำจัด
เมื่อความหวาดกลัว ปล่อยให้ความเหน็ดเหนื่อยครอบงำ
เบ๊บหันเข้าหา เจ้าตัวที่จู่โจมมัน ดวงตาของมัน เต็มไปด้วยคำถามง่ายๆ...
ทำไม
นี่คือสิ่งที่เกิดขึ้น อลัน ในโลกข้างนอก
ถึงเวลาแล้ว ไนเจล
ที่รัก ออกมาซะ
ใครก็ได้ ช่วยเราด้วย
คุณคะ คุณคะ
คุณช่วยฉันได้มั้ย
ฉันถูกเนรเทศออกมา อย่างโหดร้าย และไม่มีที่อยู่
- แต่ผมจะช่วยได้ยังไง - กรุณาเถอะนะ
ฉันรู้ว่าคุณ ไม่เหมือนคนอื่นๆ
พวกที่ทำร้ายฉัน ให้สัญญาแล้วไม่เป็นสัญญา
ทั้งหมดเป็นเรื่องโกหก เรื่องโกหก
ฉันหนาว ฉันกลัว และเหนื่อยเหลือเกิน
- มนุษย์ของคุณอยู่ที่ไหน - มนุษย์ของฉัน เป็นของคนอื่นแล้ว
คนที่เด็กกว่า และน่ารักกว่า
ฉันไม่เคยมีมนุษย์เป็นเจ้าของ
ฉันหิว
มนุษย์ของฉัน จับฉันใส่ถุงผูกปาก และปาฉันลงน้ำ
ฉันปวดท้อง
พยายามอย่าคิดถึงมัน
สงสารเราเถอะ
เราถูกทิ้ง และไม่มีที่อยู่
ข้างในนั้นอุ่น และน่าสบาย
- ไม่ใช่ความคิดที่ดี - แต่พวกเขา..
ไม่ ไม่ ไม่ได้
นั่นใช่อาหารมั้ย
กรุณาเถอะ
เงียบนะ
เงียบ
เดี๋ยวพวกนายได้ก่อเรื่องแน่
ถ้าเราทุกคน เข้าไปข้างในและเข้าแถว
ผมว่าน่าจะมีอาหารพอแบ่งทุกคน
พูดยังกับนายใหญ่สุดที่นี่
ฉันว่าเขาใหญ่สุดที่นี่
ฉันอยากจะเสนอทางแก้ ที่ฉันมั่นใจว่า พวกนายจะเห็นด้วย
ไม่ว่าหมูจะพูดว่ายังไง เราก็ทำตามนั้น
มีใครไม่เห็นด้วยมั้ย
- ไม่มี - หมูว่ายังไงก็ตามนั้น
ไม่มีปัญหา
มีใครมีปัญหามั้ย
ก็ได้
มีใครอื่นอีกมั้ย
มันก็แค่หมูตัวนึง
โอ้โห
นี่ทำให้ฉันคิดถึงวันเก่าๆ ที่รุ่งเรือง ที่ฉันเคยอยู่ในบ้านที่หรูหรา
มีคนแต่งขน และทำเล็บให้ฉัน
- พวกกินฟรี - พวกเร่ร่อนไร้มารยาท
พวกเขาจะทำให้ที่นี่สกปรก ตั้งใจหรือไม่ก็ตาม ใช่มั้ยอลัน
ตั้งใจหรือไม่ก็ตาม ไนเจล
นี่ สุกร ฉันอยากให้ปลอกคอนี่กับนาย
ไม่จำเป็นหรอกฮะ
- จำเป็นสิ - คุณใจดีมาก แต่..
เปล่าเลย ฉันไม่ใจดีแน่
จริงๆ แล้วหน้าที่ของฉัน คือประสงค์ร้าย
ถ้างั้น คุณน่าจะเปลี่ยนงาน
- ไม่ได้หรอก - ได้สิฮะ
ไม่ได้ มันอยู่ในสายเลือด เราเคยเป็นนักรบมาก่อน
ตอนนี้มันเป็นแค่แรงกระตุ้น
ฉันจำเป็นต้องฆ่า
งั้นผมควรจะปล่อยให้คุณ จมน้ำเหรอฮะ
คนส่วนใหญ่ คงทำอย่างนั้น
หมู ถ้านายใส่ปลอกคอฉัน มันจะทำให้ฉัน รู้สึกเป็นเกียรติ
ขอบคุณหมูซะ
- ขอบคุณนะ หมู - ไม่เป็นไรฮะ
ขอบคุณหมูสิ
ขอบคุณนะ หมู
ยินดีฮะ
ขอบคุณหมูซะ
ขอบคุณนะ หมู
ด้วยความยินดีอย่างยิ่งฮะ
ขอบคุณหมูสิ
- ขอบคุณนะ หมู - ไม่เป็นไรฮะ
ขอบคุณหมูด้วย
- ขอบใจนะ เจ้าตัวเล็ก - ไม่เป็นไรฮะ
ขอบคุณหมูซะ
นี่นาย
ขอบใจ
ของนายด้วย
ขอบคุณครับ ท่าน
ขอบคุณหมูซะ
ขอบคุณ เธโลเนียส
เอาล่ะ ทุกคน โรงอาหารปิดแล้ว
ฉันยังหิวอยู่เลย
แค่เจลลี่บีน 2-3 เม็ด เหมือนไม่มีอะไรตกถึงท้อง
- ถ้ามีแมวน้อยกว่านี้ สักหน่อยก็ดี - ใครช่วยจัดการหมาตัวนี้ที
- ระวังปากหน่อย เหมียว - นี่..
หุบปากซะ เจ้าพวกนักดมก้น
นี่
หัวหน้ามีอะไรจะพูด
บางทีแมวกับสุนัข น่าจะทำดีต่อกัน ให้มากกว่านี้นะ
ใช่
ขอประกาศให้แมว และสุนัขทุกตัว
ละทิ้งความเกลียดชัง ซึ่งกันและกัน อย่างบ้าคลั่ง ที่อยู่ในสัญชาตญาณ
และต่อจากนี้ไป สัตว์ทุกตัว ไม่ว่าใหญ่หรือเล็ก จะมีสถานะที่เท่าเทียมกัน
มีสิทธิเสรีภาพ และได้รับความยุติธรรม ที่ไม่มีใครปฏิเสธได้ ถ้วนทั่วทุกตัว
ฉันยังหิวอยู่
ท้องฉัน มันรู้สึกแปลกๆ
ผมรู้ ที่รัก
เราเป็นคนชิงมันมาเอง เราน่าจะได้ส่วนแบ่งเยอะที่สุด
ไม่ใช่ ที่รัก ตรงนี้
อะไรเหรอ เกิดอะไรขึ้น
ไม่มีอะไร
ท่านที่รัก คืนที่แสนยุ่งเหยิงนี้ ต้องจบลงด้วยการเริ่มต้น
จุดจบของที่หลบภัย
เหตุการณ์นี้ ที่สานเรื่องจากอดีตถึงอนาคต
ปลอบประโลมหัวใจ ที่เหน็ดเหนื่อย ของผู้ที่อยู่ร่วมกัน
และอย่างน้อยก็ชั่วขณะหนึ่ง ที่พวกมันได้คลายกังวล จากความไม่แน่นอน
ฉันเป็นอาแล้ว
2 ครั้ง
มีใครเหมือนเราบ้าง
ไม่กี่คนหรอก
ใช่
ไม่กี่คนหรอก
- เยี่ยมมาก - ขอแสดงความยินดีด้วย คุณแม่
ดูหน้าเล็กๆ นั่นสิ
- พวกเขาน่ารักจัง - หูพวกเขาเหมือนพ่อนะ
ฉันแค่อยากเลียหน้า พวกเขาให้ทั่วเลย
ในฐานะตัวแทน ของพวกเราทุกคน ฉันแน่ใจว่าหัวหน้าจะอยาก
กล่าวคำต้อนรับเป็นพิเศษ ตั้งใจฟังด้วย
เอ่อ ผม..
หมู หมู
พระเจ้า โรเจอร์ ที่นี่คับคั่งไปหมด
เต็มไปด้วยสัตว์สกปรก นี่มันสวนสัตว์
เฟอร์ดินันด์
เดี๋ยวก่อน หมู นายจะไปไหน
- เฟอร์ดี้ - ขอจูบที มาเร็วหมู
จุ๊บ จุ๊บ จุ๊บ จุ๊บ
- เจ้าพวกงี่เง่านี่ใคร - เฟอร์ดี้
เกิดอะไรขึ้นที่นี่ นายดูไม่เหมือนเดิม
ใช่ ที่นี่ทำให้นายเหนื่อยได้เลย
ฉันก็ว่างั้นแหละ แต่นี่ ฉันอยู่กับหมูของฉันแล้ว เจ้าหมูนำโชคของฉัน
เฟอร์ดี้น้อยผู้ชรา
ในที่สุดก็อบอุ่น และปลอดภัยแล้ว
- เฮ้อ - จะต้องเป็นคืนที่ยุ่งแน่ๆ
ฉันจะไปดูชั้นบน
โอ้โห
หน่วยงานควบคุมสัตว์ คำสั่งให้กักขัง
ไม่มีใครอยู่บ้าน
มาเลย
เอาเลย
อย่า อย่าไปทางนั้น
ดีมาก
เก่งมากสาวน้อย
หมู กลับบ้านกันเถอะ
เอาเลย
หมู หมู
เร็วเข้า ซูตี้
- โอเค เอาเลย - โอเค
ได้ตัวมันแล้ว ได้ตัวแล้ว
- เรียบร้อย เกี่ยวมันติดแล้ว - จริงเหรอ
ดึงมันขึ้นมา ดึงมันขึ้นมา เร็วเข้า นายจับมันได้แล้ว
โอเค
ตาข่าย
มีแมวอยู่ในนี้มั้ย
แมว แมว แมวเหรอ ไม่มี ไม่มีหรอก ไม่มีแมวตัวไหน กล้าเข้ามาในนี้
แต่ฉันแพ้..
พระเจ้า หัวใจเขา
เขาต้องฆ่าตัวตายแน่ๆ ใช่มั้ย อลัน
ใช่ ไนเจล
- เฟลียลิค เฟลียลิค - เฟลียลิค
ดูนี่สิ
คิดว่าเราจะออกจากที่นี่ โดยที่ไม่มีใครเจ็บตัวได้มั้ย
ทำไมแกไม่ร่วมมือกับฉันล่ะ
ทำอะไรสักอย่างสิ
น้ำ
เขาต้องการน้ำ
ขอบคุณนะ หมู
นั่นอะไร เอามันออกไปจากที่นี่
เราจะทำยังไงกับมัน
มาเถอะ ไปกันดีกว่า
- เฟลียลิค - เฟลียลิค
เกิดอะไรขึ้นกับนาย
เฟลียลิค
ปล่อย ปล่อยสิ เฟลียลิค
เฟลียลิค
คุณได้ยินผมมั้ย
คุณเป็นอะไรหรือเปล่า
ดึงฉันขึ้นไปหน่อย ดึงฉันขึ้นไปหน่อย
โอเค โอเค
รู้สึกดี รู้สึกเยี่ยม
เอาล่ะ พวกเขาไปทางนี้
เฟลียลิค จริงๆ แล้วผมว่าอีกทางนะ
เดี๋ยวก่อน นายทำอะไรน่ะ
- มันอยู่ที่จมูก เฟอร์ดี้ จมูก - อะไรนะ
- เครื่องมือในการดมกลิ่น - หมู หมู หมู นายกำลังคิดให้ตกอยู่
"ก" พวกนั้นไปแล้ว "ข" พวกนั้นไม่ใช่คนดี
"ค" คือ "การโจมตีแบบพลีชีพ" และ "ง" คือ "การเข้าใจผิด"
ซึ่งนั่นคือสิ่งที่นาย มีอยู่ในหัวตอนนี้
- เฟอร์ดี้ - ยอมรับเถอะ นายเป็นแค่หมูตัวเล็กๆ ในเมืองใหญ่
นายจะทำอะไรได้ ใครจะทำอะไรได้ ทำไมต้องคิดจะลอง
คุณช่วยเอาไอ้นี่ ออกจากผมหน่อยได้มั้ย
เจ้าเป็ดเฟอร์ดินันด์ ประจักษ์พยานความบ้าคลั่ง
ความสับสนอลหม่านกลับมาเยือน
ขอโทษนะ
บางครั้งเราค้นพบ ความสามารถพิเศษของเรา เมื่อถึงคราวจำเป็นเท่านั้น
เบ๊บ ผู้ที่ไม่เคยใช้จมูกของมัน สำหรับเรื่องใด นอกจากเรื่องหมูๆ ในการดมอาหาร
ไม่นานก็พบว่า มันสามารถหาทาง ผ่านดินแดนที่เต็มไปด้วยกลิ่นมากมาย
เมื่อยามเช้าค่อยๆ ผ่านไป มันกลายเป็นผู้เชี่ยวชาญ
มันอยู่ใกล้ๆ นี่ล่ะ เราเข้าไปใกล้แล้ว
นักท่องเที่ยว
ฉันเชื่อว่าเราถึงแล้ว
ตาย ตายแล้ว ฉันกะแล้วเชียว พวกเขาตายแล้ว
- พวกเขายังไม่ตาย - ไปช่วยพวกเขากัน
- นี่ - เฟลียลิค
ถ้าเราถูกจับได้ เราจะไม่สามารถช่วยใครได้
ใช่ ฉันว่าตัวเองอย่างแรงเหมือนกัน
ฉันพูดกับตัวเองว่า "เอสเม่ เธอทำให้อาร์เธอร์ผิดหวัง
"เธอทำให้ตัวเองผิดหวัง และเธอทำให้หมูผิดหวัง"
ผู้พิพากษา ไม่เคยได้ยินใคร พูดได้มากขนาดนี้ ในเวลาอันสั้น
เห็นได้ชัดว่า นี่คือผู้หญิงคนหนึ่ง ที่มีมโนธรรม และความตั้งใจดี
ฉันเคยไม่สนใจหมู แต่แล้ว มันก็กลายเป็นเพื่อนสนิท ของสามีฉัน
แล้วเขาก็โตขึ้นมาในฟาร์ม และชอบหมูเป็นพิเศษ
คุณล่ามโซ่ฉันได้ แต่นาทีที่ฉันถูกปล่อยเป็นอิสระ
ฉันจะเดินกลับไปที่ถนน ที่น่าเกลียดเหล่านั้น
และหาหมูของอาร์เธอร์ของฉันต่อไป
เลิกคดี
หวัดดี หวัดดี
- นั่นเจ้าตัวชมพู - ดีจัง
- เจ้าตัวน้อย - หัวหน้า
ฉันรู้ว่าเขาต้องมา
ดีใจเป็นบ้าเลย
- เราต้องเงียบๆ - ขอโทษที
- ฉันจะเข้าไปล็อคประตู - ได้เลย
โอเค โอเค พวกนายทุกคนรู้ดี "คนที่เร็วที่สุดรอดชีวิต"
ฉันมีความคิดนึง เราแยกกันเป็น 2 กลุ่ม
ใครที่ไปได้เร็วมากับฉัน ที่ไปได้ช้า อยู่ข้างหลังนี่ เสียสละตัวเองช่วยเพื่อน
- เฟอร์ดินันด์ - ถ้าทำอย่างนั้น เราทุกคนก็ไม่ต้องตาย
ฉันว่ามันมีเหตุผลออก ใช่มั้ย
เธโลเนียสอยู่ไหน
ทำอะไรอยู่น่ะ
ฉันยังแต่งตัวไม่เรียบร้อย
แต่เธโลเนียส คุณเป็นลิงอุรังอุตังนะ
- ก็ฉันยังแต่งตัวไม่เรียบร้อย - คุณเธโลเนียส
ได้เวลาไปแล้ว
นี่มันบ้าชะมัด
ขอบคุณที่รอ
เร็วเข้า กลับไปเร็ว
เมื่อไหร่นะ ที่เรื่องดีๆ จะเกิดขึ้นกับฉัน
ออกซิเจน ออกซิเจน
มีใครอยู่มั้ย
หมู
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
ฉันคิดว่า ฉันสร้างสถานที่ ที่ทำให้เราทุกคน อยู่ด้วยกันได้
แต่เราจะทำอย่างนั้นได้ยังไง
ที่นี่เคยมีสภาพแวดล้อมที่ดี
ทุกคนคอยดูแลกันและกัน เพื่อนบ้านเป็นอย่างนั้นจริงๆ
แต่ตอนนี้ ฉันไม่อยู่แค่คืนเดียว คืนเดียวเท่านั้น
และลุงฟักลี่ของฉันนอนตายอยู่
น่าสงสารจริงๆ
ทำไมพวกเขา ไม่ปล่อยให้เราอยู่กันเอง
- ใครเหรอคะ - สัตว์พวกนั้น ทำอะไรให้เธอ
- ใครคะ - เธอ ยัย..
ยัยนั่น
ดีล่ะ
เสื้อผ้า มีอะไรที่ฉันใส่ได้มั้ย
สัตว์ของเราอยู่ไหน
- ฉันจะไม่ข้ามไปที่นั่น - ทำเถอะ ไนเจล
ง่ายออก
ใช้ขาทุกขาของนาย
เร็วเข้า เราเกือบไปไม่ถึงแล้ว
ในโลกกว้างใหญ่นี่ มีที่ไหนที่ปลอดภัยจริงๆ มั้ย
ใช่ เพื่อลูกๆ ของฉัน
มีที่หนึ่งที่ผมรู้จัก แต่มันอยู่ไกลออกไปมาก
- และ.. - เราจะไปถึงที่นั่นได้ยังไง
ก่อนอื่น เราต้องหามนุษย์ของผมให้เจอก่อน
ที่รัก
คุณอยู่นี่เอง
- ไปเงียบๆ นะ - เงียบๆ
สี่ขา สอง
นี่หมา
และหมู
หวัดดี ลิง
มาเร็ว เธโลเนียส มาเร็ว
จอห์น จอห์น
คุณนายวิลลิส
- ปวดมั้ย - ไม่เลย นิดหน่อยเท่านั้น
ดี
- สวัสดีครับ คุณหมอ สวัสดีครับ คุณ - สวัสดีครับ
โอเค ขอบคุณ แล้วเจอกัน
หวัดดีครับ
เรากำลังมองหาฝูงสัตว์ค่ะ
ประเภทไหนล่ะ
หมูแมว สุนัข ลิง
ประเภทนั้น
นี่ พวกแกเข้ามาในนี้ไม่ได้นะ
หมู
สุดยอดเลย
นี่ต้องสนุกแน่
น่าประหลาดใจจริงๆ
ฉันชอบเรื่องประหลาดใจ
โอเค ไปเร็ว
หมู หมู หมู หมู..
นั่นภรรยาเจ้านายนี่ ใช่จริงๆ ด้วย
- แน่นอน เธอจริงๆ - อย่าไปไหนนะ หมู อย่าไปไหน
แต่นั่นดูเหมือนคุณฟักลี่
เธโลเนียส ฉันไม่คิดอย่างนั้นนะ
แต่ฉันว่าต้องเป็นคุณฟักลี่
ทุกอย่างดูดีขึ้นนะ เฟอร์ดี้
แกมากับฉัน เจ้าหมู
- นั่นไม่ใช่หมูของคุณ - มันเป็นของผมแล้วตอนนี้
เอสเม่ เชฟจับหมูของคุณไป
โอเค เธโลเนียส ไปกันเถอะ
จับเธอไว้
ฉันคือเอสเม่ คอร์ดีเลีย ฮ็อกเก็ทท์
และฉันมาเอาตัวหมูของอาร์เธอร์ของฉันคืน
น่าขยะแขยงจริงๆ ว่ามั้ย
อย่าดึง
มาเร็ว เฟอร์ดี้ มาเร็ว
เร็วเข้า หมู มาสิ
ผมกำลังไปแล้ว ผมกำลังไป
จับมันไว้
หมู
ไม่นะ
อะไรเหรอ ที่รัก เกิดอะไรขึ้น
- ฉันว่าฉันทำลูกตัวนึงตก - หมายความว่ายังไง ทำลูกตัวนึงตก
- ฉันต้องทำลูกอีกตัวตกแน่ - ซูตี้
ใจเย็นก่อน ใจเย็น ซูตี้ ไม่ต้องห่วงนะ ที่รัก
เราจะหาลูกให้เจอ ลูกต้องอยู่ตรงนี้แหละ
ลูกฉัน ลูกฉัน
เธโลเนียส ดูสิ ดูข้างบน
- ขอบคุณ - ใช่ เธโลเนียส ขอบใจนะ
ขอบใจเจ้าหมูเถอะ
หมู มาที่นี่เดี๋ยวนี้
เราไม่สามารถทำให้ทุกอย่าง กลับสู่สภาพเดิมได้เสมอไป
แต่เราสามารถสร้างอะไรใหม่ได้
อย่างน้อยนั่นคือสิ่งที่ สุภาพสตรีทั้งสอง ตัดสินใจทำ
มันจึงเป็นแบบนั้น โรงแรมถูกปล่อยให้เช่า และเกิดการเปลี่ยนแปลงที่ชวนให้สงสัย
โรเจอร์ โรเจอร์
เงินที่ได้จากโรงแรม
ทำให้ครอบครัวฮ็อกเก็ทท์ ไม่ถูกธนาคารยึดฟาร์ม
มาวิ่งแข่งกันกลับบ้าน อลัน
ได้เลย ไนเจล
มันก็เป็นเช่นนั้น เจ้าหมูเชื่อมโลกทั้งสอง เข้าด้วยกัน
ชิ้นส่วนที่แตกหัก 2 ชิ้น หลอมรวมกันเป็นชิ้นใหม่
ในสถานที่ๆ ไม่ค่อยทันสมัย แห่งศตวรรษที่ 20
พวกชิมแปนซีทิ้งธุรกิจการแสดง ไว้เบื้องหลัง
และสามารถเป็นชิมแปนซีอย่างแท้จริง
อย่างที่คุณคาดไว้ พวกมันชอบบ้านหลังใหม่อย่างยิ่ง
แม้ว่าคนอื่นจะชอบชีวิตชนบท
เฟลียลิคคิดว่ามันเชื่องช้าเกินไป
และออกวิ่งไล่รถบรรทุก
น่าเศร้าที่ต้องพูดว่า
เรื่องรักระหว่างพิทบุล และพุดเดิ้ลสีชมพู ไม่ยืนยาว
พุดเดิ้ลหนีตามสุนัขตัวอื่นไป และทิ้งพิทบุล ไว้กับลูกๆ
เร็วเข้าเด็กๆ พวกลูกๆ ต้องน่ากลัว ลูกเป็นนักรบ ไหนทำเสียงขู่ให้พ่อดูซิ
- แต่พ่อฮะ เราต้องทำด้วยเหรอฮะ - แต่พ่อคะ เราต้องทำด้วยเหรอคะ
เราไม่อยากทำ
ส่วนเจ้าอุรังอุตัง
มันยืนยันที่จะอยู่ที่บ้านในฟาร์ม กับคุณนายฮ็อกเก็ทท์
และสุดท้าย ท่านที่รักทุกท่าน เจ้าหมูและชาวนา
ก็มีความสุขกับการได้อยู่ด้วยกันอีกครั้ง
และสิ่งต่างๆ ก็กลับไปสู่จุดที่มันเริ่มต้น ไม่มากก็น้อย
น่าจะใช้ได้แล้วนะ หมู
น่าจะใช้ได้แล้ว
ขอบคุณที่อยู่ด้วยกันจนจบครับ
บ๊ายบาย
Thai